BuGz

นายหญิง...ท่่านจะรู้ไหมว่าในคืนที่ท้องฟ้าไร้ดาวและอากาศก็แสนหนาวเหน็บเกินที่จะทานทนเช่นนี้

ข้าต้องยืนอยู่อย่างโดดเดี่ยวท่ามกลางความมืดมิดที่ราวกับว่าจะกลืนกินข้าให้หายไปกับราตรีักาล

เพราะหน้าที่ ฤ ? ใช่ มันคือหน้าที่ของข้าที่ต้องคอยอารักขาท่านจากภยันอันตรายต่างๆ

แต่นั่น ก็ไม่ใ่ช่เหตุผลหลักหรอกที่ทำให้ข้ายืนเผชิญหน้ากับสิ่งต่างๆที่เข้ามารุมเร้าข้าได้อย่างนี้

หากเป็นอย่างนั้นแล้ว เหตุผลที่แท้จริืงคืออะไร..... ตัวข้าก็มิอาจจะบอกท่านได้เช่นกัน

คงได้เพียงแต่บอกว่า "ข้าไม่มีเหตุผลอันใด ข้าเพียงแต่ทำตามหัวใจของข้าก็เท่านั้น"

 

...........................

ข้าเป็นเพียงแค่ทหารที่แสนจะต้อยต่ำ ที่ได้มีโอกาสเข้ามารับใช้ตระกูลของท่าน

ในคราแรกที่ข้าได้รับงานชิ้นนี้ ข้าได้แต่คิดว่า เพียงแค่ทำหน้าที่เหมือนกับงานปรกติทั่วไปเท่านั้นก็คงเพียงพอแล้ว

แต่ แต่เมื่อข้าได้เห็นท่านเพียงพริบตาแรก ข้ากลับคิดว่า หรือนี่คืองานที่่ โอดิน ประทานมาให้ข้าเพื่อพบกับ อาเทมิส ในร่างมนุษย์ หรือไร

ภารกิจทั่วไปของข้า จะเป็นการเข้าไปปราบขุนนางชั่วและกบฏในแคว้นต่างๆ

ซึ่งข้าจักทำให้มันจบไปโดยเร็ว เพราะการฆ่าฟันมันทำให้จิตใจของข้าด้านชาขึ้นไปทุกที ทุกที . . .

ทว่า ภารกิจครั้งนี้ มันกลับทำให้จิตใจที่แข็งกระด้างของข้่า รู้สึกถึงความอ่อนโยนที่ไม่เคยได้สัมผัสมานานอีกครั้งหนึ่ง

ข้าอยากให้มันยาวนานขึ้น แม้แค่เพียงเสี้ยววินาทีก็ยังดี

ทำไมนะรึ ? เพราะทรัพสินย์ เพราะสมบัติล้ำค่า รึ ? ไม่เลย แต่เป็นเพราะ ท่าน ท่านนั่นแหละ นายหญิง

เพียงแค่ข้า ได้เฝ้ามองท่านเพียงเพื่ออารักขานายหญิงตามหน้าที่ แต่ข้ากลับรู้ึสึกราวกับว่า

ท่านคือคนรัก ที่ข้าต้องปกป้องเอาไว้ แม้ต้องแลกด้วยชีวิตข้าก็ตาม...

 

...........................

รัก .... ? ใช่ ข้ารักนายหญิง หากเพียงแต่เฝ้ามองฝ่ายเดียว ข้าก็คงไม่พร่ำเพ้อท่านถึงเพียงนี้หรอก

แต่หากเป็นเพราะว่า นายหญิง กลับยอมลดตัว ลดฐานะอันสูงศักดิ์ของท่าน มาพูดคุยกับข้าผู้ต้อยต่ำ

ที่ไม่มีสิทธิ์แม้แต่ที่จะเอ่ยปากถามอะไรจากท่านเลย แต่ว่าท่านพูดคุยกับข้าราวกับเป็นสหายที่รู้ใจกันมานาน

แน่นอน ข้าก็คงไม่อาจจะพูดคุยกับท่านได้อย่างสนิทใจ เพราะหน้าที่คือสิ่งที่กีดกันข้าให้ห่างจากนายหญิง

แม้จะมีกฏต่างๆมากมาย แต่เมื่อเวลาผ่านไป ข้ากลับละเมิดกฏเหล่านั้น เพื่อสนทนากับท่าน

แีรกเริ่มเมื่อครั้งยังมิได้พูดคุยกับท่าน เวลาของภารกิจนี้มันช่างผ่านไปอย่างเชื่องช้าและทรมานเกินทานทน

ทว่าเมื่อได้คุยได้พูดกับท่าน ทุกๆวัน หยอกล้อเล่นกันดั่งคนรู้ใจ มันกลับทำให้เวลามันผ่านไปไว ไวมากเหลือเกิน

จนทำให้ข้าคิดว่า หากเป็นไปได้ ข้าอยากที่จะ ทำภารกิจนี้ไปตลอดชีวิตของข้า แม้จะไม่ได้ผลตอบแทนใดๆเลยก็ตาม

ไม่สิ หากพูดตามที่ใจข้าบอกแล้วก็คงจะเป็นว่า

ในฐานะผู้ชายคนหนึ่ง ข้าอยากที่จะรัก และดูแลผู้หญิงคนนี้ ด้วยความรักและความห่วงใย ตลอดไป

"ตลอดไป..."

 

...........................

แต่แล้ว ดั่งกับว่า โลกิ กลั่นแกล้งข้าหรือไร หรือข้าทำผิดอันใดต่อทวยเทพกัน

ครั้นเมื่อข้าต้องไปทำภารกิจต่างเมืองตามประสงค์จากบิดาของนายหญิง

เวลาได้ผ่านไปนานนับเดือนที่ข้ามิได้ติดต่อพูดคุยกับท่านเลย

แต่เมื่อข้าได้กลับมาจากการทำงานชิ้นนั้นแล้ว

ข้ากลับได้พบว่า นายหญิงที่เคยพูดคุยสนิทสนมกับข้าเปลี่ยนไป

ใช่ นางได้เปลี่ยนไป ราวกับว่า ข้ากับนางไม่เคยพบปะกันมาก่อน

อะไรกันที่ทำให้ ท่านเปลี่ยนไปได้ขนาดนี้..... ข้ารู้ ข้าทราบ แต่...ข้ามิอาจขจัดสิ่งนั้นไปได้

เพราะสิ่งนั้นทำให้ท่านมีความสุข หากข้าพรากสิ่งนั้นไปจากท่านแล้ว

แทนที่ข้าจะได้เห็นรอยยิ้มของนายหญิง มันคงจะกลายเป็นน้ำตาแห่งความเกลียดชังที่ท่านที่มีต่อข้า

ชายหนุ่มคนนั้น..... เค้าทำให้นายหญิงมีความสุข ทำให้นายหญิืงหัวเราะได้

ช่างต่างกับข้าเสียเหลือเกิน ที่ทำได้เพียงแค่เป็นเพื่อนให้ท่านคุยคลายเหงาเท่านั้น

หากเค้าสามารถทำให้นายหญิงมีความสุขมากกว่าที่ข้าทำได้ละก็ ข้าก็ยินดี ที่จะให้เค้าคนนั้นมาแทนที่ตัวข้า

 

...........................

ฝน .... ได้โปรยปรายลงมา ราวกับว่ามันได้โศกเศร้าร่วมกับข้า ดั่งสหายที่รู้ใจกัน

งานอารักขาของข้าได้จบลงแล้ว และข้าก็ต้องละจากที่นี้ไปเพื่อรับภารกิจชิ้นใหม่

หากว่า ชายหนุ่มคนนั้นสามารถดูแลท่านได้ดีพอ ข้าก็จะไม่มีความกังวลใดๆเหลืออีก

และก็จะภาวนาให้ นายหญิงและชายหนุ่มคนนั้น ครองรักกันไปตราบนานเท่านาน

แต่... แต่ถ้าหากวันใดที่ ชายคนนั้นทำให้นายหญิงต้องเจ็บช้ำ ต้องร้องไห้เสียใจเพราะเขา

ขอให้นายหญิงรู้ไว้เถิดว่า ยังมี ข้า ทหารผู้ต้อยต่ำผู้นี้ ซึ่งยัง จงรักภักดี และ เป็นห่วงนายหญิงอยู่เสมอ

ข้าจะเป็นดั่งเงามืดในยามราตรี ที่จะคอยปกปักรักษาท่านตลอดไป

และสิ่งสุดท้ายที่ข้าอยากจะบอกกับท่าน นายหญิงของข้าเป็นสิ่งสุดท้ายก็คือ

 

"ข้ารักและเป็นห่วงท่านมากกว่าสิ่งใดในโลกนี้ ไม่มีสิ่งใดที่จะทำข้าลืมท่านได้แม้แต่เพียงเสี้ยววินาทีเลย"